عشق

ترا من چشم در راهم شباهنگام                                                                                 

که می گیرند در شاخ " تلاجن"  سایه ها رنگ سیاهی                                              

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم               

ترا من چشم در راهم.

 
شباهنگام.در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یاد آوری یا نه

من از یادت نمی کاهم

ترا من چشم در راهم

عشق

از دوست داشتن

امشب از اسمان دیده تو

روی شعرم ستاره می بارد

در سکوت سپید کاغذها

پنجه هایم جرقه می کارد 

عشق

سلامي از كلام گرم عشقم - به تو افسونگر برناي عشقم سلامي با زبان بي زباني - به تو پروانه زيباي عشقم پيامي از وفايي با طراوت - كه من در ياد آن مهتاب عشقم بياني از خطايي با صداقت - كه من دلداده و بي تاب عشقم دعايي از جفايي با صراحت - خدايا خسته از هجران عشقم درودي بر خداوند صلابت - شگفتا زنده در طوفان عشقم

عشق

عاشقي يعني نابود شدن در ره عشق.يعني از خود گذشتن براي او.او.و او.چرا نميدونم.اينم 1 قانونه.عاشقي اين زمونه يعني ساختن ساختن .سوختن وسوختن.ولي سخن نگفتن.چرا؟چون 1 نفر را اينقدر دوست داري كه نميخواي ناراحتيش رو ببيني و ديگه خودت مهم نيستي.من كه اينطوريم.هر چند كه شكست خوردم و به عشقم نرسيدم..ولي.......ما نميتونيم به دلمون ياد بديم كه نشكنه ولي ميتونيم به دلمون ياد بديم كه وقتي شكست ......لبه هاي تيزش دست اوني را كه شكست نبره