عشق يعني،زندگي در يك بهشت عشق يعني،انتهاي سر نوشت عشق يعني،قطره

 اشك صدف مستي و رقص سماواتي دف عشق يعني،گريه هاي چشم خمار بوسه

 هاي مهر بر لب يار عشق يعني،شور آتش در نفس ضجه هاي زندگي كنج قفس

 عشق يعني،موج بر درياي مهر نور لبخند ستاره در سپهر عشق يعني،شمع دل

افروختن همچو پروانه در آتش سوختن عشق يعني،معرفت يعني شعور عشق يعني،اشك خونين در ميان چشم كور

باران

چقدر دلم هوای آسمان کرده فرقی نمی کند ابری باشد یا ستاره باران دلم برای آسمان تنگ است

انگار باز حال و هوای دلم ابری شده گلویم از بغضی سنگین می سوزد

چشمهایم می خواهند ببارند ولی نمی گذارم مثل همیشه

این هم یکی دیگر از معایب بزرگ شدن است حالا آرزو دارم بتوانم کودکانه گریه کنم ولی افسوس...

عشق

هرگز براي عاشق شدن، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش

       گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس

      به غنچه اي مي رسي که ماه را بر لبانت مي نشاند...

نه نمیخوام بهار شه   من عاشق پاییزم
                          پاییز میشه عاشقتر واسه تو اشک بریزم
                                                                   نه نمیخوام فکر کنی 
                                                                                که عاشقیم یه حرفه
                                                                                             میخوام برات بمیـــــرم

اگر درياي دل آبیست...تويي فانوس زيبايش...

اگر آينه يك دنياست...تويي معناي دنيايش...

تو يعني دسته‌اي گل را....ز آن سوي افق چيدن..

تو يعني پاكي باران.... تو يعني لذت ديدن...

تو يعني يك شقايق ...به يك پروانه بخشيدن...

تو يعني از سحر تا شب به زيبايي درخشيدن...

تو يعني يك كبوتر را ز تنهايي رها كردن...

خداي آسمان‌ها را... به آرامي صدا كردن...

تو يعني مثل نيلوفر هميشه مهربان بودن...

تو يعني باغي از مريم...تو يعني كهكشان بودن....

تو يعني چتري از احساس براي قلب باراني...

تو يعني پيك آزادي....براي روح زنداني...

تو يعني در زمستان‌ها... به فكر پونه افتادن...

تو يعني روح باران را...متين و ساده بوسيدن...

و يا در پاسخ يك لطف... به روي غنچه خنديدن...

اگرچه دوري از اينجا...تو يعني اوج زيبايي...

كنارم هستي و هر شب ... به خوابم باز مي‌آيي.