عزيزم؛ اگر باران بودم آنقدر می باريدم تا غبار غم را از دست هايت برهانم.

و اگر اشک بودم آنقدر می ريختم تا اهنگ دوست داشتن را برايت بنوازم.

ولی افسوس

که نه اشکم و نه باران ولی هرچه هستم دوستت دارم.

ای آشنای ديرين

                        ای زمزمه واپسين حياتم

                                                            آفتاب نگاهت را همواره بر من بتابان

ای همسفر؛ باش

                                 تا هميشه قلبم با نفس های وجودت به طپش در آيد

و نامت را برای ادامه زندگيم همواره تکرار کنم.